W odpowiedzi na pytanie dziennikarki Norah O’Donnell, dotyczące zezwolenia przez papieża na błogosławienie związków jednopłciowych, Franciszek zdecydowanie zaprzeczył, stwierdzając, że nie wyraził zgody na takie błogosławieństwa. Wskazał, że takie praktyki są sprzeczne zarówno z prawem naturalnym, jak i z nauką Kościoła. Jednakże, Papież zaznaczył, że błogosławieństwo dotyczy każdej osoby, włączając w to osoby homoseksualne, choć zdaje sobie sprawę, że niektórzy mogą to uznać za kontrowersyjne. Podkreślił również, że sam homoseksualizm nie jest przestępstwem, lecz faktem ludzkim.
W kontekście tych wydarzeń, warto się zastanowić nad sensownością wydania dokumentu Fiducia supplicans, który wzbudził wiele kontrowersji. Kardynał Gerhard Müller, w wywiadzie dla National Catholic Register, krytykował potrzebę takiego dokumentu, twierdząc, że jedynie przyczynia się on do dalszego zamieszania. Zauważył, że rozróżnienie między błogosławieństwem liturgicznym a prywatnym jest niejasne, co prowadzi do relatywizacji i nieporozumień w obrębie Kościoła. Kardynał Müller podkreślił konieczność trzymania się nauki Ewangelii i słów Jezusa Chrystusa, bez wprowadzania ludzkiej sofistyki.
Nauczanie Kościoła Katolickiego jednoznacznie określa małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety. Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 2357-2359) stanowi, że praktyka homoseksualna jest moralnie nieakceptowalna, choć osoby homoseksualne powinny być traktowane z szacunkiem i miłością. Papież Jan Paweł II w encyklice „Familiaris Consortio”, a także Benedykt XVI, wielokrotnie podkreślali nienaruszalność małżeństwa jako fundamentu społeczeństwa i Kościoła.
Komentarze kardynała Gerharda Müllera, byłego prefekta Kongregacji Nauki Wiary, podkreślają, że Kościół nie może błogosławić związków, które nie są zgodne z Bożym planem. Kardynał Müller wielokrotnie wyrażał przekonanie, że Kościół musi pozostać wierny swojemu nauczaniu dotyczącemu małżeństwa i rodziny.
W świetle tych autorytetów kościelnych, pobłogosławienie par homoseksualnych przez księży wydaje się być trudne do pogodzenia z nauczaniem Kościoła katolickiego. Decyzja ta wydaje się sprzeczna z tradycyjnym rozumieniem małżeństwa i rodziny, a także z nauczaniem biblijnym i katechetycznym. W konsekwencji, może to prowadzić do dalszych podziałów i zamieszania w Kościele oraz w społeczeństwie jako całości.
Biblijne i teologiczne podstawy nauczania są jasne w kwestii małżeństwa jako związku mężczyzny i kobiety. Ewangelie Mateusza (19:4-5) i Marka (10:6-9) oraz listy apostolskie jednoznacznie potwierdzają ten fakt. Apostoł Paweł w swoich listach (1 Kor 6:9-10, 1 Tm 1:10) wyraźnie potępia akty homoseksualne.
W Liście do Rzymian (1:21–28) Paweł pisze: „Ponieważ, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu ani Mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało bezrozumne ich serce. Podając się za mądrych, stali się głupimi. (…) Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę bezecnych namiętności: mianowicie kobiety ich przemieniły pożycie zgodne z naturą na przeciwne naturze. Podobnie też i mężczyźni, porzuciwszy normalne współżycie z kobietą, zapałali nawzajem żądzą ku sobie, mężczyźni z mężczyznami uprawiając bezwstyd i na samych sobie ponosząc zapłatę należną za zboczenie.”
Wypowiedź z Księgi Kapłańskiej (18:22) jest często interpretowana jako jednoznaczne potępienie homoseksualnych związków: „Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą – to jest obrzydliwość”.
Katechizm Kościoła Katolickiego wyraźnie stwierdza, że akty homoseksualizmu są moralnie nieuporządkowane i nie mogą być aprobowane (KKK 2357). Jednocześnie podkreśla, że osoby homoseksualne powinny być traktowane z szacunkiem, współczuciem i delikatnością (KKK 2358), a są one wezwane do życia w czystości (KKK 2359).
Jednak dla wielu “wierzących”, ludzie w trudnych sytuacjach są postrzegani jedynie przez pryzmat swojej słabości, co prowadzi do zaprzeczania istnieniu grzechu jako świadomego wyboru zła i działania przeciwko świętej woli Bożej. Uważają oni, że są to jedynie osoby potrzebujące wsparcia i współczucia.
Chrześcijańska moralność opiera się na trwałych zasadach, które wyrażają wolę Bożą i prowadzą do prawdziwego szczęścia i uświęcenia. Wszyscy są wezwani do nawrócenia i życia zgodnie z nauką Chrystusa, co jest drogą do prawdziwej wolności i zbawienia.
Podsumowując: błogosławieństwa parom homoseksualnym w świetle nauki kościoła katolickiego, w oparciu o prawdy objawione, nie mają żadnej mocy i stanowią jedynie źródło zamętu i zgorszenia wśród wiernych. Jeżeli jednak jakikolwiek ksiądz uważa, że jest inaczej powinien zastanowić się, czy jest właściwą osobą we właściwym miejscu!
