Święto miłości i pokory: Wielki Czwartek w katolickim obrzędzie

Date:

Wielki Czwartek jest jednym z najważniejszych dni w kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego, rozpoczynającym Triduum Paschalne – najświętszy czas chrześcijańskiego roku liturgicznego, który obejmuje Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Jest to dzień przypominający o Ostatniej Wieczerzy, podczas której Jezus ustanowił Eucharystię i kapłaństwo.

Rankiem, jeszcze przed wieczornym rozpoczęciem Triduum Paschalnego, ma miejsce szczególna Msza św. We wszystkich kościołach katedralnych biskup diecezjalny wraz z kapłanami (nierzadko z całej diecezji) odprawia Mszę św. Krzyżma. Podczas niej biskup święci oleje (chorych i krzyżmo), które przez cały rok służą przy udzielaniu sakramentów chrztu, święceń kapłańskich, namaszczenia chorych. Kapłani koncelebrujący ze swoim biskupem odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. Msza Krzyżma Świętego jest wyrazem jedności i wspólnoty duchowieństwa diecezji.

Wieczorem tego dnia odprawiana jest specjalna msza św., nazywana Mszą Wieczerzy Pańskiej. Podczas niej kapłan i wierni wspominają gesty Jezusa wykonane w trakcie Ostatniej Wieczerzy, zwłaszcza jego umycie nóg uczniom, co symbolizuje miłość, pokorę i służbę. Obrzęd obmycia nazywamy „mandatum”.

W wielkoczwartkowej liturgii w czasie śpiewu Chwała na wysokości Bogu tradycyjnie biją wszystkie dzwony, zaś po odśpiewaniu tego hymnu dzwony i dzwonki zastępuje się kołatkami zwanymi również klekotkami.

Liturgia tego dnia nie ma zakończenia, ponieważ Triduum Paschalne jest jedynym obchodem przejścia Jezusa z tego świata do Ojca.

Po zakończeniu uroczystości następuje przeniesienie Najświętszego Sakramentu do „ciemnicy”, którą stanowi boczna kaplica lub ołtarz. Obrzęd ma przypomnieć pojmanie, uprowadzenie i uwięzienie Chrystusa. Od tej chwili wszystkie ołtarze są ogołacane z obrusów, krzyży, lichtarzy. Ten kościelny obyczaj przypomina chwilę, kiedy Jezus złożył swe szaty, owinął się w prześcieradło i zaczął umywać nogi swym uczniom. W kościele wyczuwa się nastrój smutku, przygnębienia i żałoby, który potęguje dźwięk kołatek.

Kościół zachęca wiernych do adoracji Najświętszego Sakramentu.

 

 

Wesprzyj portal Merkuriusz24.pl

Jeśli spodobał Ci się ten tekst i chcesz nas wesprzeć, możesz wpłacić symboliczną kwotę na rozwój całego naszego portalu. Każda pomoc pozwala nam tworzyć więcej wartościowych treści i wspiera pracę całej redakcji. Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Subskrybuj

spot_imgspot_img

Popularne

Więcej w temacie
Powiązane tematy

Belka w oku reformatora. Gdzie krytyka Kościoła staje się pogardą? – Ks. Janusz Chyła

Oczyszczenie czy wyższość elit? Ks. Janusz Chyła bezkompromisowo o granicach reform: krytyka Kościoła jest konieczna, lecz kpina z prostej wiary rani wspólnotę. Pogarda nigdy nie ma usprawiedliwienia.

Die Wahrheit hängt nicht vom Applaus ab!

Ein Interview mit Erzbischof Georg Gänswein, dem langjährigen persönlichen...

Jens Spahn. Koniec kompromisów. Abp Gänswein wyznacza twarde granice tożsamości katolickiej

Abp Gänswein stawia sprawę jasno. Czy polityk może łamać naukę Kościoła i zachować tożsamość katolicką? Gdzie kończy się szacunek, a zaczyna obrona przed publicznym zgorszeniem?

Spadając w przepaść bez dna. Jak koszmar bezsilności otwiera nas na to, czym jest czysta łaska

Covidowy koszmar obnażył iluzje pobożności i odebrał zdolność modlitwy. Co zostaje, gdy znikają wszelkie podpory? Odkryj paradoks grzesznika, którego ocalić może już tylko czysta łaska.